Home / PASSION / Het meisje van Altijddurende Bijstand

Het meisje van Altijddurende Bijstand

Nu de schappen al weer vol liggen met speculaas, pepernoten en chocoladeletters en de discussie over wel of geen zwart piet in alle hevigheid woedt, is het de hoogste tijd om inkopen te doen… kerstinkopen wel te verstaan.

Precies twee maanden voor Kerst ben ik op weg naar de verzamelaarsmarkt voor antieke kerstversiering in de van de R.K.-eredienst onttrokken parochiekerk O.L. Vrouw van Altijddurende Bijstand aan het Monseigneur Nolensplein in Breda. De kerk, nu een gemeenschapshuis met een sociaal, culturele functie, is weer even het toneel van het feest van de geboorte, althans de versiering daarvan.

Aangekomen in de kerk word ik overdonderd door de hoeveelheid deukballen, pieken, vogeltjes, kerstmannetjes, madonna’s en huisjes de allemaal geëtaleerd als kwetsbare object d’arts in vloeipapier liggen te wachten in welke boom ze dit jaar worden opgehangen. Gebiologeerd kijk ik naar de gretige verzamelaars die naarstig op jacht zijn naar dat ene exemplaar dat nog in de collectie ontbreekt. Publiek dat de indruk geeft normaal de kassabon te controleren bij de supermarkt en huis-aan-huis-folders leest, telt hier grof geld neer voor een bal.

Ik slenter langs de tafels en al snel valt mijn oog op een kraampje met oud Russische kerstversiering. In mijn gedachten zie ik kleine Slavische kinderen in slecht verwarmde staatsbedrijven, bleek van de giftige kwikdampen en benedenmaatse arbeidsomstandigheden ballen blazen van het dunste en mooiste glas. Ondanks dit denkbeeld, laat ik me toch verleiden tot het kopen van twee Russische figuurtje, twee Tsjechische deukballen, een vogeltje, een klokje en een grappig kerstmannetje. Als de koop is bezegeld, verzekert de met een Twents accent sprekende dame mij dat ik een hele goede aanschaf heb gedaan. De Russische kleinoodjes doen het goed op de verzamelaarsbeurs. Als ze het wat mij betreft maar goed doen in mijn kerstboom, denk ik.

Trots met mijn Russische trouvailles blijf ik staan bij een kraampje waar de gemiddelde bal niet voor minder dan 85 euro per stuk over de tafel gaat. Een jonge, goed uitziende man, die ik niet direct zou inschatten als een fanatieke-antieke-kerstballen-verzamelaar slaakt ineens een kreet van geluk. Hij pakt voorzichtig een onooglijk en zwaar verweerde bal uit een doos en vraagt deze apart te leggen. Aan de broze glasdecoratie hangt een kaartje van 135 euro.

Ik loop verder en geniet van de verhalen om mij heen. Er klinkt Engels, Nederlands, Belgisch en heel veel Duits. Als ik net naar huis wil gaan, zie ik de fanatieke-antieke-kerstballen-verzamelaar weer, maar nu aan de andere kant van een tafel. Hij koopt dus niet alleen maar verkoopt ook eigen ‘spulletjes’. Ik ga het gesprek met hem aan en vraag hem of zijn vondsten ook daadwerkelijk in een kerstboom belanden. Hij antwoordt volmondig ja. Stad en land en het hele jaar door loopt hij verzamelaarsmarkten af naar bijzondere exemplaren. Russisch is niet zijn ding. Hij gaat voor Duits, die zijn verfijnder . Nadat hij mij eveneens verfijnd, aan de hand van een Duitse bal in de vorm van een hoofdje, uitlegt waar je een antieke kerstbal aan kunt herkennen, ben ik verkocht en zo-ook de bal. Ze krijgt een VETTE plaats in de boom dit jaar en ik noem haar het meisje van Altijddurende Bijstand.

passion-kerst-0

vet-kerst1

vet-kerst3

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top