Home / INTERIOR / Vanitas in Eindhoven

Vanitas in Eindhoven

Met een doos Bossche bollen ben ik onderweg naar Eindhoven. Ik heb een afspraak met Cornelis le Mair, wereldreiziger, kunstverzamelaar, tekenaar, beeldhouwer, binnenhuisarchitect, musicus, instrumentenbouwer, schrijver, maquettebouwer maar bovenal – in ieder geval technisch gezien, misschien wel de grootste kunstschilder die Nederland momenteel rijk is. Ik ben zenuwachtig, niet wetende wie en wat ik dadelijk zal aantreffen en houd me vast aan de herinneringen van een TV-uitzending met Rik Felderhof die hem bezocht in Venetië.

Voor mijn eigen veiligheid moet ik mijn komst vooraf melden zodat de twee stoere bewakers van het landgoed, die achteraf hoogst aimabele foxjes blijken te zijn, in toom gehouden kunnen worden. Er klinkt een uiterst warme en bescheiden stem door de telefoon die mij de juiste ingang wijst. Ik loop door een verwilderde tuin waar brandnetels en wingerd om de eer strijden wie het zicht op de langgevelboerderij uiteindelijk mag ontnemen. Kleiner dan verwacht maar onmiskenbaar met zijn lange grijze haar heet Cornelis le Mair mij hartelijk welkom. Ik betreed nederig het domicilie van een grootmeester dat voor mij nu echt even het heilige der heiligen is.

lemaire

Even voel ik mij een ordinaire pottenkijker maar als Cornelis mij vraagt of ik een kop thee wil, is het ijs gebroken en zitten we weldra in de tuinkamer gezellig aan een Bossche Bol. Ik kom zintuigen te kort. Ik ruik olieverf, wil vragen stellen, luisteren, heel snel mijn Bossche bol opeten om daarna vooral heel veel te kijken en in me op te nemen.

Ik leg Cornelis de reden van mijn bezoek uit en vraag aarzelend of ik wat foto’s van het interieur mag maken. Niet wetende waar te beginnen dwaal ik rond door de vertrekken van de oude boerderij en val van de ene verbazing in de andere. Kleurige en rijk gedecoreerde meubelstukken, muziekinstrumenten van de hand van de meester vormen met de kunstvoorwerpen een eclectisch geheel maar zijn tegelijk ook weer in volstrekte balans.

Door de jaren heen heeft Cornelis een schat aan trouvailles en rekwisieten verzameld van zijn vele reizen over de wereld, waarvan veel naar India, getuige zijn voorliefde voor uitbundige kleuren, architectuur en decoratiekunst. Het is alsof ik in een tot leven gekomen pronkstilleven van le Mair ben binnengestapt. Door hem zelf gedecoreerde nautilusschelpen, kostbaar kraakporselein, majolica aardewerk, schedels en zilver- en glaswerk herken ik van zijn schilderijen. Ik deel zijn passie voor Venetië en vergaap me aan de kast vol antiek glaswerk uit Murano en de Venetiaanse luchters .

In de werkkamer wacht een maagdelijk wit paneel op een schildersezel op het penseel van zijn schepper. Het brandt nu als enig onbeschreven blad een gat in het decor. Behulpzaam wil Cornelis de dissonant voor de foto wegzetten, maar ik vind het contrast met de horror vacui juist mooi. Deze man die voor niets anders dan de kunst leeft is ook nog eens heel aardig.

Na een uur neem ik afscheid en stap uit het schilderij… Vanitas, het moment van het leven duurt slechts een moment, maar Cornelis le Mair heeft de schets in mijn geheugen onuitwisbaar ingekleurd… als een VET schilderij.

tuinkamer

tuinkamer2

keuken

werkkamer

tafel2

tafel

glas

badkamer

tuin2

tuin

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top